Body Positive op Schiermonnikoog

De laatste tijd ben ik veel bezig met body positivity. Ik kon het meteen in de praktijk brengen toen ik gisteren op Schiermonnikoog was en voor het eerst weer een bikini droeg.

Ik ben de laatste tijd veel met body positivity bezig, omdat ik al sinds mijn dertiende ermee worstel dat ik een ronder lichaam heb dan het standaard ideale figuur, dat dun moet zijn. Ik volg nu op social media een aantal vrouwen die hetzelfde postuur als ik hebben en dat lucht al enorm op. Zij laten zien dat het oké is om jezelf te zijn en je lichaam te omarmen, welke vorm het ook heeft.

Boek over body positivity

Vorige week vond ik op de tweedehands boekenmarkt in Leeuwarden het boek ‘Body Positive Power’ van Megan Jayne Crabbe. Dat was het eerste boek van mijn haul dat ik deze week las. Het was een enorm interessant boek! Er stond o.a. in dat het geen wonder is dat we allemaal denken dat dun zijn ons gelukkig zal maken, want we worden omringd door boodschappen die zeggen dat vet slecht is en dat dunne mensen succesvoller zijn.

Wat ik ook interessant vond is dat Megan schrijft dat je lichaam altijd weer terugkeert naar een bepaald setpoint dat bij jouw lichaam past. Daarom werken diëten niet. Als je weer ‘normaal’ gaat eten keert je lichaam terug naar het gewicht dat bij je past. Daar heb ik zelf ook ervaring mee. Sinds ik vegan eet heb ik al hetzelfde gewicht en het maakt eigenlijk niet uit wat ik wel of niet eet, de weegschaal blijft hetzelfde aangeven.

Er stond ook in dat veel onderzoeken naar overgewicht gedaan worden met geld van de dieetindustrie. Andere, onafhankelijkere onderzoeken laten zien dat er niet per se een correlatie is tussen dik zijn en ongezond zijn. Het gaat veel meer over wat je eet en of je voldoende beweegt. Je kunt dus dik én gezond zijn, maar je kunt ook dun én ongezond zijn.

Je lichaam waarderen

In mijn zoektocht naar meer waardering voor mijn eigen lichaam kijk ik graag naar andere vrouwen die hetzelfde lichaamstype hebben. Een tijdje geleden kwam ik op het youtubekanaal van Irina Touw, waar ze verschillende shoplogs presenteert met zwemkleding van allerlei merken. Dat vond ik zo inspirerend! Irina heeft maat 44/46 en ik heb maat 42/44. Ik besloot ook een bikini te kopen voor mijn solo-uitje naar Schiermonnikoog deze week.

Het is jaren geleden dat ik een bikini droeg en dat was een aantal kilo’s geleden. Nu voelde ik me vrij om toch voor minder bedekkende zwemkleding te gaan. De vorige keer dat ik alleen naar Schiermonnikoog ging was ongeveer 2 jaar geleden, toen ik nog veel last had van chronische vermoeidheid. Ik voelde me toen ook minder positief over mijn lichaam.

Gisteren heb ik heerlijk in mijn bikini op het strand gelegen! Eerst was het nogal bewolkt en had ik mijn t-shirt nog aan, maar die kon na een tijdje ook uit. Het voelde als een bevrijding en overwinning! Ik raad het iedereen aan om je lichaam meer te omarmen. Het is zo’n opluchting dat je gewoon jezelf kunt zijn en dat je je lichaam kunt nemen zoals het is.

Durf jij een bikini te dragen? Laat het me hieronder weten!