Ik las ‘Steelborn’ van Taylor J. Larue en was verrast om te lezen hoe de mannelijk en vrouwelijke hoofdpersonages met elkaar omgingen.
De laatste tijd ben ik heel actief op Instagram met mijn boekstagramaccount en ik zag bij het account van One More Chapter dat Esmée een online boekenclub startte op Fable. Ik heb nog nooit meegedaan aan een boekenclub en het leek mij een leuke, laagdrempelige manier om ermee te beginnen online. Het eerste boek dat we gingen lezen was ‘Steelborn’ van Taylor J. Larue. Ik kon het boek met korting kopen bij One More Chapter, de winkel in Groningen.
Spannende romantasy
Ik begon vorige week met het boek en werd er meteen ingezogen! In elk hoofdstuk gebeurt wel iets spannends of onverwachts, waardoor je steeds door wilt lezen. Het gaat over Reya die een dief is in dienst van een soort maffiabaas, Lennox. Aan het begin van het boek gaat er een klus niet volgens plan, waardoor Reya diep in de schuld staat bij Lennox. Ze moet een manier vinden om die schuld terug te betalen en ontmoet Caelan die daar wel een oplossing voor heeft. Het boek is heel spannend en er zit ook een goede dosis romance in.
Ik was vooral verrast door de diepere thema’s die in het boek doorwerken. Zo is de relatie van Reya met Lennox erg ongezond. Lennox mishandelt haar op meerdere manieren en heeft Reya echt in zijn macht. Caelan helpt Reya door het boek heen om hier los van te komen. Hij vertelt haar dat ze meer verdient. Caelan heeft wel het uiterlijk van een gemiddelde mannelijke romantasy-hoofdpersonage. Hij is sterk, gespierd, knap en groot. Maar hij gedraagt zich een stuk ridderlijker dan we meestal krijgen voorgeschoteld in fantasy of romantasy. Dat vond ik verfrissend.
Een sterke, onafhankelijke vrouw
Verder is Reya een heel gelaagd personage. Ze is opgegroeid in een minder dan ideaal milieu met Lennox als haar ‘beschermheer’. Hij leert haar te vechten en te stelen. Daardoor voelt Reya zich minderwaardig, maar tegelijkertijd is ze ontzettend sterk en weet ze altijd te overleven. In de loop van het boek leert ze haar kracht op een hele mooie manier kennen met hulp van Caelan. Dat zijn mijn favoriete boeken, waarin de vrouw leert hoe sterk ze al is en hoe ze die kracht kan gebruiken onafhankelijk van het mannelijk hoofdpersonage.
In veel romantasyboeken zijn de mannelijke personages veel sterker en magischer dan het vrouwelijk personage. Dat irriteert mij meestal nogal. Alsof een vrouw altijd een man nodig heeft om haar te ‘redden’. Dit kwam bijvoorbeeld heel sterk naar voren in de boeken van ‘Trial of the Sun Queen’ van Nisha J. Tuli. Ook speelt er in die boeken een thema dat de man zegt dat de vrouw ‘van hem’ is. Brrrr, daar ben ik helemaal allergisch voor! Een vrouw is van zichzelf en heeft altijd haar eigen kracht.
In Steelborn vond ik dit wel heel goed gedaan. Ik heb er enorm van genoten en geef het boek 5 sterren! Het bleef spannend tot het einde. Ik ben heel benieuwd naar de volgende delen van deze serie. Volg me ook op Fable om op de hoogte te blijven van wat ik lees.
